O NAMA
  među najstarijim kolonijama u Srbiji ››
  KOLEKCIJA
  više od
30 godina
››
  IZLOŽBE
  u više od 10
gradova ››
  LJUDI
  osnivači, selektori, učesnici ››
  ATMOSFERA
  rad, portreti,
selo
››
  ARHIVA
  više od 30 godina,
07, 06, 05, više ››
O SELU
  Jalovik se nalazi u zapadnoj Srbiji ››
ATMOSFERA ATMOSFERA IZLOŽBA
ATMOSFERA
ATMOSFERA ATMOSFERA
Ove godine je u okviru 27. saziva Jalovičke likovne kolonije bila organizovana Likovna radionica za decu koju je vodio Kosta Bogdanović.
     
UČESNICI

Vladimir Antović
Verica Dimeska
Branislav Nikolić
Slobodan Peladić
Danijel Savović
Folker Frajtag
Sayaka Honsho

GOST UMETNIK
Andreja Čivtelić
 
UMETNICI IZ SELA
Biljana Ranković
Branko Banić
 
ATMOSFERA
IZLOŽBE
Dečja radionica
KATALOG
PRESS
SELEKTOR
Branislav Nikolić
PODRŠKA
Ministarstvo kulture
Republike Srbije

Opština Vladimirci
     

SLIKANJE KAO AVANTURA

Tokom svog višedecenijskg postojanja Jalovička likovna kolonija je održala svežinu i kvalitet bazirajući se uglavnom na “klasičnom umetničkom pristupu”. Zbog specifičnosti koje su vezane za rad u seoskom okruženju (radi se po domaćinstvima), a samim tim i suženih tehničkih mogućnosti, slikarsko platno i boje su i dalje osnovni materijali kojima umetnici raspolažu tokom desetodnevnog boravka u Jaloviku. Naravno,
radi se i u drugim materijalima, ali u manjem obimu.

Trenutno u našoj zemlji postoji veliki broj kolonija. Mnoga sela ili naseljena mesta imaju svoju koloniju. Bez obzira na to, kolonije se uslovno mogu razvrstati u dve kategorije. Prvu kategoriju čine uglavnom slikarske kolonije lokalnog značaja, organizovane bez čvrste selektorske koncepcije i strogog odabira umetnika koji u njima učestvuju. Najčešće su lišene savremenih poetika i ne korespondiraju sa duhom vremena u kojem funkcionišu. Ili, preciznije rečeno, ne donose ništa novo u sredinu u koju dolaze već pokušavaju da joj podiđu. Shodno tome, i rezultati su često, najblaže rečeno, prosečni. Drugu grupu čini manji broj kolonija tematskog karaktera, čiji su selektori ozbiljni kritičari koji pažljivo biraju umetnike na osnovu unapred zadate teme. Takve kolonije su kod nas tek u povoju, ali one daju dobar primer kako efikasno osmisliti i realizovati jedan projekat u kratkom vremenskom periodu. Međutim, pitanje je kako one korespondiraju sa (najčešće) ruralnom sredinom koju “kolonizuju”.

Jalovička likovna kolonija na izvestan način objedinjuje ove dve koncepcije, koristeći, s jedne strane, pažljiv odabir umetnika pri organizaciji saziva i, s druge strane, “spontanost” slobodnog izbora teme. Pažljiv odabir umetnika vrlo je važan, jer se selektorski posao time završava, dok sami umetnici kasnije, kroz interakciju i sa selom i sa drugim umetnicima slobodno stvaraju. Kao selektor, pokušao sam da na kreativan način preusmerim u kvalitet ograničenja koja kolonija defakto ima (infrastruktura, tehnički uslovi, budžet), tako što sam, pored dobrih slikara, u saziv uvrstio i umetnike koji se u svojim ateljeima bave i drugim vidovima stvaralaštva. To ovom sazivu daje specifičnu aromu i šarm. Ove godine su u koloniji učestvovali: Vladimir Antović, slikar iz Beograda, Verica Dimeska, slikarka i multimedijalna umetnica iz Skoplja (Makedonija), Sajaka Honšo (Sayaka Honsho), skulptorka iz Tokija (Japan) koja je trenutno nastanjena u Nemačkoj, Branislav Nikolić, slikar i vajar iz Šapca, Slobodan Peladić, multimedijalni umetnik iz Šapca, Danijel Savović, slikar i ilustrator iz Beograda i Folker Frajtag (Volker Freitag), muzičar i grafičar iz Kelna (Nemačka). Bazirajući svoj izbor prvenstveno na kvalitetu umetnika, bez obzira na medij u kojem se izražava, dao sam punu slobodu umetniku da se izrazi na sebi svojstven način. To je, uz izvesnu dozu avanturizma koja je neophodna u stvaralaštvu, urodilo dobrim i zanimljivim delima. Naravno, s tim premisama teže je napraviti konzistentnu završnu izložbu, ali, kao prvo, kolonija nije (samo) završna izložba, već je ona proces, međusobna interakcija umetnika i njihova interakcija i sa lokalnom sredinom, i, kao drugo, ono što je teže utoliko je izazovnije i zanimljivije. Završna izložba je uvek interesantan eksperiment u kojem se umetnik nalazi i u ulozi kustosa, procenjujući kako da postavi svoj rad, kako ga vidi u odnosu na druge radove, gde taj rad treba, ili gde je zaslužio, da stoji itd. Umetnici tek tada shvate da su, u stvari, radeći na sopstvenim delima radili i na zajedničkom projektu i da se samo zajednički mogu dostojno predstaviti lokalnoj sredini.
Ove godine sam, umesto da pišem o umetnicima, zamolio svakog od njih da sam napiše nešto o svom radu, o boravku u Jaloviku ili o bilo čemu drugom što smatra zanimljivim. Stoga se nadam da će se ovaj katalog, pored toga što će se sa uživanjem razgledati, takođe rado i čitati.

Branislav Nikolić